...โลกนี้มีแต่ความไม่เที่ยง  เป็นอนิจจัง  ทุกอย่างไม่เที่ยงไม่มีการทรงตัว  เราเองเกิดจากท้องมารดาใหม่ ๆ  เป็นเด็กเล็ก  ต่อมาก็เปลี่ยนแปลง  กลายเป็นเด็กใหญ่  เป็นหนุ่มเป็นสาว  เป็นวัยกลางคน  จนมาเป็นคนแก่  เป็นเพราะมันไม่เที่ยง  ขณะที่ทรงร่างกายอยู่มันก็ไม่เที่ยง  มีการป่วยไข้ไม่สบายเป็นปกติ  ที่อาการไม่เที่ยงทำให้เราเป็นทุกข์  ในที่สุดพึงเข้าใจว่าในที่สุดเราก็ต้องตาย  ก่อนตายเราก็เลือกทางไปว่าเราจะไปทางไหน  ถ้าเราไปสวรรค์  เพียงแค่ให้ทานก็ได้  รักษาศีลก็ได้  ถ้าจะไปพรหมโลก  ก็ต้องเจริญสมาธิจิตให้ได้ญาณสมาบัติ  แต่ถ้าต้องการนิพพาน  ก็ต้องให้เข้าใจตามความเป็นจริงด้วยปัญญา  มีความเข้าใจว่าโลกนี้เป็นทุกข์  หาความสุขไม่ได้  ร่างกายมีความเกิดขึ้นและมีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา  ถ้าเรายังมีร่างกายแบบนี้  เราก็มีแต่ความทุกข์ไม่สิ้นสุด  ฉะนั้น  ขึ้นชื่อว่าการเกิดมีร่างกายแบบนี้จะมีกับเราชาตินี้ชาติเดียวเป็นชาติสุดท้าย  ........